جمعه، 01 تير 97

بیمه عامل تثبیت کشاورزی

بیمه محصولات کشاورزی نقش بسیار مهمی در تقویت اقتصاد کشاورزی و ملی دارد

بیمه عامل تثبیت کشاورزی

قرار گرفتن ایران بر روی کمربند خشک نیم‌کره شمالی و داشتن ذخائر منابع آبی بسیار ضعیف و نزولات جوی کم، نابه‌سامانی بازار محصولات کشاورزی و در نتیجه نوسان قیمت محصولات کشاورزی و نداشتن امنیت شغلی کشاورزان از مواردی است که کشاورزی در کشور را با ریسک همراه کرده است. بسیاری از کارشناسان معتقدند که توسعه بیمه محصولات کشاورزی می‌تواند یکی از راه‌های مهم برای کاهش خطرپذیری شغل کشاورزی در کشور باشد، به‌گونه‌ای که مسئولان با تحت پوشش قرار دادن محصولات کشاورزی می‌توانند امنیت را برای کشاورزان فراهم آورند. کشاورزان باید از تضمین کافی برای ادامه شغل و زندگی خود برخوردار باشند. بر اساس اظهار نظر دست‌اندرکاران  باید بین کشاورزی که روی زمین کار می‌کند و زحمت می‌کشد، با بارفروشی که در شهرها حاصل تلاش کشاورزان را به مصرف‌کننده عرضه می‌کند تفاوت منطقی و معقولی وجود داشته باشد، به‌طوری‌که باید علاوه بر افزایش بازدهی کار کشاورزی، کشاورز نیز از تضمین کافی برای ادامه شغل و زندگی خود برخوردار باشد؛ بنابراین باتوجه به ریسک بالایی که کشاورز تحمل می‌کند، علاوه بر استفاده و بهره‌گیری بیش‌تر و علمی‌تر از منابع آب و خاک، باید با بیمه کردن محصولات کشاورزی برای اقتصادی‌کردن و تضمین‌بخشیدن به کار کشاورزی اقدام کرد. این در حالی‌است که عملیات بیمه محصولات کشاورزی که با کمک دولت و بانک کشاورزی از اوایل انقلاب اسلامی آغاز شده، هم‌اکنون تا حدی توسعه یافته، به‌نحوی که امروزه بخشی از حجم تولیدات بخش کشاورزی تحت پوشش بیمه قرار دارد که امید است تا چند سال آینده تمامی تولید کشاورزان تحت پوشش بیمه قرار گیرد. در ادامه باید گفت بیمه محصولات کشاورزی به‌عنوان یکی از راهکارهای نوین برای مقابله با خطرات فعالیت‌های کشاورزی و در نتیجه کاهش نوسانات درآمدی کشاورزان مورد توجه و تأکید قرار گرفته است. در ایران پس از تصویب قانون بیمه محصولات کشاورزی در سال1363، صندوق بیمه محصولات کشاورزی با هدف بیمه انواع محصولات کشاورزی و دامی، به عنوان وسیله‌ای برای دست‌یابی به هدف‌ها و سیاست‌های بخش کشاورزی، در بانک کشاورزی تشکیل شد و شروع به فعالیت کرد. فعالیت در بخش کشاورزی به علت اتکای زیاد به طبیعت و وابستگی آن به عوامل و شرایط جوی و محیطی، فعالیتی همراه با ریسک محسوب می‌شود و تولید‌کنندگان این بخش همواره با خسارات ناشی از بروز حوادث قهری و بلایای طبیعی روبه‌رویند و زندگی اقتصادی آن‌ها در معرض خطرات جدی قرار دارد، به‌طوری که این امر موجب می‌شود کشاورزان و دامداران همواره نگران بازپرداخت هزینه‌های مختلف تولید و حتی هزینه‌های ضروری زندگی و معاش خود باشند؛ از این رو بقا و دوام فعالیت‌های تولیدی در این بخش نیازمند حمایت‌های جدی از تولیدکنندگان و سرمایه‌گذاران این بخش است. در بین سیاست‌های مختلف حمایتی بیمه محصولات کشاورزی، به عنوان راه‌حل مفید و مناسب جهت مقابله با این خطرات همواره مورد توجه و تأکید بوده است. بیمه محصولات کشاورزی به کشاورزان کمک می‌کند تا برای کاهش ریسک، بهترین برنامه‌های مدیریتی و استراتژی‌های پایدار را به کار ببرند. بیمه محصولات کشاورزی نوعی تکنولوژی است که در بدو ورود به جامعه روستایی ممکن است با موانع مختلفی روبرو شود. برخی معتقدند که نرخ بازده انتظاری بیمه مهم‌ترین عامل تعیین تقاضای بیمه محصولات کشاورزی است.

جایگاه بیمه محصولات کشاورزی و دامی در اقتصاد کشاورزی و اقتصاد ملی از جهات زیر دارای اهمیت است:

الف- ایجاد امنیت تولید و سرمایه‌گذاری در بخش کشاورزی؛ ب- بالا بردن توان محاسباتی و برنامه‌ریزی برای کشاورزان در جهت جلوگیری از نوسانات درآمدی و اعمال مدیریت ریسک؛ ج- تفکیک مدیریت‌های صحیح و ناصحیح از طریق اعلام حق بیمه‌ها و غرامات تفکیک شده. د- نظارت مستمر کارشناسان بیمه بر نحوه تولید و تشویق کشاورزان و دامداران برای استفاده از شیوه‌های صحیح مدیریتی و رعایت موازین و مقررات فنی و بهداشتی. ه- کاهش و قطع کمک‌های مستقیم و بلاعوض مالی دولت به کشاورزان درهنگام بروز خسارات غیرمترقبه. و- کنترل آفات و بیماری‌ها به‌ویژه در بخش بیمه دام، طیور و آبزیان از طریق اطلاع‌رسانی به موقع از بیماری‌های شایع و حذف تدریجی بیماری‌های مسری دام همچون سل و بروسلوز، تب برفکی، آنفلوآنزا و... ؛ ز- حذف محصولات غیر اقتصادی از چرخه تولید و جایگزینی آن با محصولات اقتصادی‌تر و کمک به بهره‌وری در بخش اقتصاد کشاورزی. ح- کمک به تولید محصولات استراتژیک از طریق تغییرات اعمال شده در یارانه‌های دولت به حق بیمه‌ها؛ ی- نقش بیمه به عنوان رهیافتی جهت از بین بردن آسیب‌پذیری روستاییان که یکی از ابعاد محرومیت جامعه روستایی است و نقش آن در توسعه پایدار روستایی به جهت تأثیری که می‌تواند به عنوان یک ورودی مطلوب در سیستم اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی جامعه روستایی داشته باشد و منجر به شکل‌گیری بازخوردهای مثبت و خروجی‌های مطلوب سیستم شود؛ ک- تأمین امنیت سرمایه‌گذاری خصوصی در بخش کشاورزی، چرا که افزایش میزان ریسک و خطر‌پذیری موجب کاهش سرمایه‌گذاری می‌شود و مخاطرات سرمایه‌گذاری از مهم‌ترین موانع رشد آن شناخته می‌شود؛ ل- تشکیل یک نهاد متمرکز و دقیق برای ثبت، تجزیه و تحلیل و ارزیابی طیف وسیعی از خطرات و حوادث زیانبار در بخش کشاورزی که خود راه را برای سیاست‌گذاری‌های راهبردی در جهت کاهش خسارات در حد ملی و منطقه‌ای هموار خواهد کرد.

در پایان باید گفت بقا و دوام فعالیت‌های تولیدی در بخش کشاورزی نیازمند حمایت‌های جدی از تولیدکنندگان و سرمایه‌گذاران این بخش است. در بین سیاست‌های مختلف حمایتی بیمه محصولات کشاورزی، به عنوان راه‌حل مفید و مناسب جهت مقابله با این خطرات همواره مورد توجه و تأکید بوده است؛ لذا در این بخش پیشنهاداتی چند درباره بیمه محصولات کشاورزی ارائه می‌شود:

الف- افزایش دانش و آگاهی کشاورزان و بهره‌برداران از اهمیت بیمه محصولات کشاورزی در توسعه اقتصادی و توسعه ملی؛ ب- گسترش و تعمیم بیمه کشاورزی به کلیه محصولات تولیدی دربخش کشاورزی که واجد ارزش کالایی باشند و با هدف بازرگانی تولید می‌شوند؛ ج- بیمه کردن محصولات کشاورزی و دامی بدون هیچ‌گونه محدودیتی از لحاظ عوامل خطر؛ د- همکاری و همیاری کلیه مراجع فرهنگی کشور در زمینه بسط و توسعه فرهنگی بیمه کشاورزی در بین جوامع روستایی ایران؛ ه- انجام مطالعات تحقیقاتی در زمینه بررسی عوامل موثر بر پذیرش بیمه از سوی بهره‌برداران و تولیدکنندگان بخش کشاورزی. 

نویسنده : فاطمه ابراهیمی توچایی

منبع: 
روابط عمومی و بین الملل

ارسال نظر جدید